چندی پیش نسخه ای از "کابل اکسپرس" سرازقفسه دکانهای فیلم فروشی کابل درآورد. اما، هنوز تعداد مشتریان "آن تصاویر متحرک دشنام آلودِ تحریک آمیز" سربه خانه هزارم نگذاشته بود که همهمه ای اعتراض جمعی از هموطنان خشمگین و رنجور که احساس و هویت شان  آماج آن تیرهای تطاول واقع شده بود بلند شد. درپی آن کابل، بامیان و دایکندی تجمعات اعترض آمیز و تحسین برانگیزی را تجربه نمود که در آن نشان از بیداری و باورمندی بسی عریان و مشهود بود. اما رسم آن خطه برآن بوده است که همیشه دسته ای از گرگان کمین نشسته منتظر فرصت بوده اند تا در غیبت "شبانان راستین" لباس چوبانی برتن کنند و به فریب خلق الله بپردازند، که اینبار نیز همان حدیث رفت و همان حکایت شد. حلقه ای از گندم نمایان جوفروش که اعلامیه های پی در پی "دیده بان حقوق بشر" لرزه براندام شان اندخته است عمامهء "قوم دوستی" و خیرخواهی بر سر نهادند وبرمنبرجلوت نمودند و داد مردم دوستی سردادند. تا چند صباحی بیشتری را ازانبان آبروی مردم مصرف نمایند و با اندوخته های خون آلودشان به عیش وعشرت بپردازند...اگر "کابل اکسپرس" محصولی از محصولات بالیوود، و تماشاچیانی در هند و کشورهای فقیر اطراف آن دارد، خبرنگاران غربی که گزارشات مستند از صحن مساجد شیعیان افغانستان ترتیب میدهند تماشاچیان آن شهروندان ثروتمند و قدرتمند غرب است که تصمیم کوچکی از آنها می تواند تغییر بزرگی در سرنوشت ملت های فقیر محسوب شود. علی ای حال اگر"کميته حمايت از حيثيت و هويت جامعه"به راستی در صدد حفظ نام و حیثیت هزاره ها  است، سران مساجد را جمع نموده و آنهارا قانع بسازند که لاقل زنجیرزنی را _که مومن ترین دشمنان عقل و تمدن نیز آنرا جاهلانه میداند_ ممنوع اعلام نمایند. سیاه نمایی و تخریش که گزارشهای زنجیر زنی بر هویت هزاره ها وارد می نماید بسی بدتر از آن استکه "کابل اکسپرس" آن نمود...

هفته پیش سخنگوی وزارت خارجه پاکستان گفت که دولت مطبوعش درنظر دارد تا مرز این کشوربا افغانستان را مین گذاری و حصار کشی نماید. در فردای آنروز حامد کرزی آشفته و خشمناک طی کنفرانس مطبوعاتی ضمن ابراز مخالفت شدید ادعا نمود که، حصارکشی مرز با عث جدایی اقوام و مانع تجارت میشود. واعلام نمود که، "حق داریم مانع مین گذاری مرز شویم."  البته هیچ گستاخیی نخواهد بود، و بلکه ایجاب دموکراسی است، اگر کسی در مقابل حامد کرزی برخیزد و بگوید، "حق نداریم مانع حصارکشی مرز شویم."  البته دراین مجادله بیشتر از آنکه به جنبه حقوقی و تاریخی خط دیورند ،و مخصوصا شایعه صدسالگی آن پرداخته شود،  هفت اجنسی قبیله نشینِ سرکش و آزاد آنسوی خط دیورند مورد مداقه و غور قرار می گیرد.  ظاهرا مناطقی که پاکستان عجالتا در نظر دارد تا سیم کشی و مین گذاری نماید از قندهار آغاز و مرزهای شش اجنسی خودمختار قبیلوی هم مرز با افغانستان را تا ولایت کنر شامل میشود.    Federally Administrated Tribal Areas  ویا هفت اجنسی خودمختار قبیلوی باجور، موهمند، خیبر، اورکزی ،کرم، وزیرستان جنوبی، وزیرستان شمالی و شش ناحیه کوچک قبیله نشین همجواربا آنها  یکی از خطرناکترین مناطق جهان است که مردمان آن از گذشته های دور تا امروز با شیوه های قبیلوی زندگی می نمایند. مناطق قبیلوی پشت خط دیورند تا هنوز هیچ تجربه ای از شیوه های زندگی نونین ندارد...